Kompas i luneta

Jednym z bardziej epokowych wynalazków w dziejach kartografii był właśnie kompas. Około 1200 roku naszej ery Chińczycy odkryli ciekawą zdolność magnetytu. Taki kawałek magnetycznej rudy żelaza umieszczonej na igle zawsze wskazywał północ. Wynalazek ten pozwolił na swobodne żeglowanie na morzach i oceanach. Kompas znacznie udoskonalił więc nawigację. Przed jego wynalezieniem używano tzw. astrolabium, które wynalezione było już w 150 roku p.n.e.. Wynalazek ten nie był jednak doskonały i dopiero kompas spełniał swoje zadanie prawidłowo. Innym dość ważnym wynalazkiem, który przyczynił się do rozwoju żeglarstwa była luneta. Pozwalała ona na obserwację punktów orientacyjnych na lądzie oraz samych gwiazd. Niestety precyzyjne określenie pozycji statku wymagało znajomości dokładnego czasu. Czas mierzony wtedy był bardzo mało precyzyjny i do tego ogólnikowy. Z tego względu dopiero wynalezienie chronometru umożliwiło precyzyjny pomiar czasu i co za tym idzie precyzyjną nawigację. Do nawigowania żeglarze stosowali również prymitywną wersję sekstansu.

,

Dawny transport wodny i lądowy .